Havalar soyudu. Qış qapının ağzındadı. Neyləməliyik? Təbii ki, özümüzü soyuqdan, xəstəliklərdən qorumalıyıq. İlin-günün bu vaxtında başqa xəstəliklərimizin üstünə bir də soyuğun gətirdiyi fəsadlar əlavə olunduqda bilmirik, hansının dərdini çəkək.

Elə xəstələr var ki, onlara adi hesab etdiyimiz qripə yoluxmaq belə qadağandır. Məsələn, mən özümü qripdən var qüvvəmlə qoruyuram. Yaxınlarımız, doğmalarımız bunu bildiyindən qripə yoluxanda bizə gəlmirlər.

Qrip olduqda “soyuq dəyib, qrip deyiləm” deyib ictimaiyyət arasında dolaşmaq mədəniyyətsizlikdir. O halda evdən çıxmaq lazım deyil. Bununla bağlı təhsil ocaqlarında, uşaq bağçalarında maariflənmə yetərincə aparılmır. Bu, bir.

İkinci problem. Xəstələndikdə səhhətimizi ən yaxşı həkimə etibar etmək istəyirik. Soraqlayırıq. Çox vaxt həmin həkimləri özəl klinikalarda tapırıq. Görək, özəl klinikalar bizi necə qarşılayır?

Kassaya məsələn, 30-40 manat ödəyib həkimin qəbuluna düşürsən. Həkim sənə təxminən bir aylıq müalicə kursu keçməyi tapşırır. Və müalicə bitdikdən sonra onun sənə necə təsir etdiyini bilmək üçün yenidən həmin həkimin yanına getməlisən. Müalicə kursu bir ay təyin edildiyi halda klinikaya ödədiyin məbləğin vaxtı 10-15 günlük olur. Yəni 10-15 gündən sonra yenidən həmin məbləği ödəyib həkimin qəbuluna düşürsən. Mütəmadi həkim nəzarətində olmalısansa, soğan kimi soyulacaqsan. Hələ bunun dava-dərman almağı da var.

Bu ölkədə hamı milyonçu deyil axı! Adamlar var, kredit götürüb xəstəxanaya üz tutur. Mənim bir qohumum 3 il bundan əvvəl bankdan kredit götürərək əməliyyat olunub. Kişi, ikinci əməliyyata hazırlaşır, hələ birinci krediti ödəyir.

Həkimlik humanizm deməkdir. Qazansınlar, zəhmət çəkirlər. Amma daha bu qədər insafsızlıq da olmaz axı. Bunu necəsə tənzimləmək lazımdı. Qazandığımızı dava-dərmana verək, yoxsa klinikaların kassasına? Bəs nə yeyək, nə içək, necə dolanaq???